De Sociaal-Economische Raad (SER) heeft recent een advies uitgebracht over mantelzorg en werk. De conclusie: het moet makkelijker worden om werken en zorgen te combineren. 

Als een medewerker een groot verlies meemaakt, staat het werk vaak even stil.   Iemand kan een partner verliezen, een ouder, een kind, een goede vriend.  Of soms gaat het om een scheiding of een ernstige diagnose.   Hoe het verlies er ook uitziet, de eerste periode is vaak verwarrend en intens.  Voor veel leidinggevenden ontstaat dan dezelfde vraag.: Wat moet ik nu doen met dit verlies? En wat kan ik juist beter niet doen in deze situatie?  Het goede nieuws is dat het niet ingewikkeld hoeft te zijn.  In de eerste dagen na het verlies draait het vooral om erkenning en nabijheid.  

Eind februari 2026. Bijna een jaar geleden overleed mijn moeder, op 2 maart, na een operatie, een herseninfarct en een kort ziekbed. Het afgelopen jaar kijk ik vaak terug. Naar haar ziek zijn, haar overlijden. Maar ook naar mijn eigen leven. Want juist door haar ziek zijn en overlijden veranderde er heel veel en niet alleen mijn privésituatie. Ik werkte al jaren ruim zestig uur per week. Fulltime programmamanager in loondienst en daarnaast mijn eigen praktijk als verlies- en rouwcoach. Waar anderen afbouwden, bouwde ik op. Ik wist dat het veel was en ik wist ook dat ik uiteindelijk een keer een keuze moest maken. Maar ik stelde het steeds uit want de zekerheid van een baan in loondienst is comfortabel, ook als het wringt. Tot ik naast het ziekenhuisbed van mijn moeder zat. Ik hoorde haar woorden opnieuw in mijn hoofd: "Marlon, je moet beter voor jezelf zorgen. Maak een keuze, anders ga je eraan onderdoor." Ik wuifde haar zorgen steeds weg, wilde dat niet echt horen.  Maar daar langs haar bed, op dat moment, voelde ik dat ze gelijk had. En toen heb ik direct de knop omgezet en gekozen. Niet voor de veilige weg maar voor wat mijn hart me vertelde.  Ik heb mijn baan in loondienst opgezegd en ben volledig verder gegaan met mijn werk rondom verlies en rouw op de werkvloer.